(एजेन्सी)
रातको घनघोर अँध्यारो, चिसो पानी र छालहरूको निर्मम प्रहारका बीच विशाल बाल्टिक सागरको अथाह गहिराइमा आफ्नो सपना र अद्भुत आँट बोकेर एकजना मानव अघि बढिरहेको थियो । पोल्यान्डका साहसी पौडीबाज बार्तोलोमी कुब्कोभ्स्कीले स्विडेनको दक्षिणी तट कासेबर्गाबाट यो यात्रा सुरु गर्दा ५५ घण्टाभन्दा बढी समय बिनाकुनै विश्राम, बिनानिद्रा र सहारा डुंगालाई समेत नछोई १६० किलोमिटरभन्दा बढी दूरी पार गर्नु धेरैका लागि केवल एउटा पागलपन जस्तै लागेको थियो । तर, अदम्य साहस र अटल अठोटका अगाडि बाल्टिक सागरको कठोरता पनि अन्ततः नतमस्तक भयो । जब उनी लगातार दुई दिन र दुई रातभन्दा बढी समयको अमानवीय संघर्षपछि पोल्यान्डको जिवनुभ तटमा आइपुगे, तब उनले केवल एउटा विश्वकीर्तिमान मात्र बनाएनन्, मानव क्षमताको नयाँ क्षितिज उघारे ।
यो सफलता केवल एकै पटकको प्रयासमा हासिल भएको भाग्यमात्रै थिएन । यो त चार–चार पटकका तीता असफलता, आँसु र रगतको बदलामा पाएको स्वर्णिम प्रतिफल थियो । सन् २०२१ देखि सुरु भएको उनको यो कठिन यात्रामा उनले अनेकौँ पराजय भोगे । सन् २०२५ को चौथो प्रयास त झन् हृदयविदारक थियो । लक्ष्यभन्दा मात्र ११ किलोमिटर टाढा, १५९ किलोमिटर पौडिसकेपछि अत्यधिक थकानका कारण उनी चेतना गुमाएर पानीमै ढलेका थिए । चार प्रयासमा कुल ५२१ किलोमिटर पौडिएर पनि किनारा छुन नपाउँदा जुनसुकै मानिस पछि हट्न सक्थ्यो । तर, कुब्कोभ्स्कीले असफलतालाई नै आफ्नो सबैभन्दा ठूलो हतियार बनाए । सन् २०२६ को जुलाई ३१ मा पाँचौँपटक पानीमा ओर्लँदा उनले आफ्नो सम्पूर्ण अनुभव, अनुशासन र अद्भुत मानसिक शक्ति झोकिदिए ।
लगातार ५५ घण्टाभन्दा बढी समयसम्म चिसो पानीमा पौडिनु केवल शारीरिक परीक्षामात्र थिएन, आफ्नै मस्तिष्क र दृष्टिभ्रमसँगको भयानक युद्ध पनि थियो । दोस्रो रातसम्म आइपुग्दा निद्राको गम्भीर अभाव र चरम शारीरिक थकानका कारण उनले केही समय वास्तविकता र चेतनासँगको सम्बन्ध नै गुमाएजस्तो देखिएका थिए । तर, जब–जब उनको शरीरले आत्मसमर्पण गर्न खोज्थ्यो, उनको हृदयमा बलेको पवित्र अभियानको ज्वालाले उनलाई अगाडि धकेलिरहन्थ्यो । उनले यो ऐतिहासिक यात्रा केवल आफ्नो नामका लागि मात्र होइन, क्यान्सरसँग लडिरहेका निर्दोष बालबालिकाहरूको सहयोगार्थ ‘क्यान्सर फाइटर्स फाउन्डेसन’ का लागि गरेका थिए । उनले पौडेको प्रत्येक मिटर ती साना योद्धाहरूका लागि आशाको किरण बन्यो, जसले बाल क्यान्सर उपचारका लागि २ लाख अमेरिकी डलरभन्दा बढी रकम संकलन गर्न सफल भयो ।
अन्ततः ५६ घण्टाको निरन्तर संघर्षपछि जब उनी पोल्यान्डको किनारमा पुगे, त्यहाँ उपस्थित हजारौँ समर्थकहरूको आँखामा खुसीका आँसु तैरिरहेका थिए । नियमअनुसार इतिहासलाई आधिकारिक बनाउन उनले कसैको सहारा नलिई आफैँ हिँडेर पानीबाहिर आउनुपर्ने थियो । अत्यन्तै गलिसकेको शरीर र काँपिरहेका गोडाका साथ जब उनी बालुवामा उभिए, सम्पूर्ण तट तालीको गडगडाहटले गुञ्जियो । थकित कुब्कोभ्स्कीको त्यो अद्वितीय सफलताले सिंगो संसारलाई एउटै महान् पाठ सिकाएको छ । जब उद्देश्य पवित्र हुन्छ र अठोट अटल हुन्छ, तब बाल्टिकजस्ता विशाल सागर र जिन्दगीका ठूला आँधीहरूले पनि मानिसको हिम्मतलाई रोक्न सक्दैनन् ।
प्रतिक्रिया