कविरस शर्मा
चिसो तथ्याङ्क र भविष्यवाणीहरूले जहिले पनि मानिसको सीमा नाप्न खोज्छन्, तर जिद्दी र अथक संकल्प बोकेका योद्धाहरूले ती सबै गणितीय समीकरणहरूलाई लत्याएर आफ्नै रगत र पसिनाले नयाँ इतिहास लेख्छन् । नेपाली मिश्रित मार्शल आर्ट्स (एमएमए) का गौरवशाली नक्षत्र, ‘बझाङको बाघ’ उपनामले चिनिने रबिन्द्र ढाँट यतिबेला आफ्नो खेल जीवनको सबैभन्दा ठूलो र निर्णायक मोडमा उभिएका छन् । अगस्ट २८ का दिन चीनको सांघाई इन्डोर स्टेडियममा हुने ‘रोड टु युएफसी सिजन ५’ को बहुप्रतिक्षित ब्यान्टमवेट सेमिफाइनलमा जब रबिन्द्र केज (रिङ) मा पाइला टेक्नेछन्, तब त्यहाँ केवल दुई जना लडाकु मात्र भिडिरहेका हुनेछन । तर, खेलको पछाडि करोडौं नेपालीको अदृश्य आशा, राष्ट्रिय प्रतिष्ठा र एउटा असम्भव जस्तो लाग्ने सपनाको भारी बोकिएको हुनेछ ।
कागजमा हेर्दा रबिन्द्रका प्रतिद्वन्द्वी, न्युजिल्यान्डका अपराजित फाइटर कासिब मर्डोकको पक्षमा तथ्याङ्कहरूको भारी चाङ छ । ८–० को अपराजित व्यावसायिक रेकर्ड बोकेका मर्डोकलाई विश्व प्रसिद्ध ‘टापोलोजी’ कम्युनिटीले ७९ प्रतिशत समर्थन गर्दै विजेताको रूपमा उभ्याएको छ भने १० जितर १ हारको उत्कृष्ट प्रोफेसनल रेकर्ड भएका रबिन्द्रलाई मात्र २१ प्रतिशत मत दिएर ‘अन्डरडग’ को रूपमा प्रस्तुत गरेको छ । तर, एमएमए जस्तो क्रुर र कलात्मक खेलमा कागजी अंक गणित वा भर्चुअल अनुमानहरूले कहिल्यै पनि केज भित्रको वास्तविक लडाइँलाई निर्धारण गर्न सक्दैनन् । यहाँ जित हारको फैसला रणनीति, समयको सही सदुपयोग, मानसिक दृढता र एउटा घातक प्रहारले गर्छ । मकाउमा फिलिपिन्सका किम्बर्ट एलिन्टो जोनलाई दोस्रो राउन्डमै टीकेओ मार्फत धुलो चटाउँदै यो सेमिफाइनल यात्रा तय गरेका रबिन्द्रले आफूलाई कमजोर ठान्नेहरूलाई आफ्नो तागतले पहिले नै गतिलो जवाफ दिइसकेका छन् ।
तर, यो प्रतिस्पर्धा केवल शारीरिक तागतको लडाइँ मात्र रहेन, यसले मानसिक युद्धको रूप समेत लिइसकेको छ । न्युजिल्यान्डका फाइटर मर्डोकले सांघाई उड्नुअघि सामाजिक सञ्जालमा“म नेपालको राजा हुँ” र “पूरै नेपाललाई निराश पार्नेछु” जस्ता अत्यन्तै विवादास्पद र दम्भी अभिव्यक्तिहरू दिएर नेपाली समर्थकहरूको भावना माथि लगातार प्रहार गरिरहेका छन् । विरोधीले मानसिक दबाब सिर्जना गरेर मैदानमा उत्रनुअघि नै मनोबल गिराउने यो पुरानो रणनीति हो । तर, इन्डोनेसियाको बालीमा पसिनाले नुहाउँदै, कडा जाडो र थकानलाई बेवास्ता गरेर पसिना बगाएका रबिन्द्र यी सस्तो प्रचारबाजीबाट किमार्थ विचलित भएका छैनन् । मर्डोकको यो घमन्ड र दम्भको भाषालाई शब्दले होइन, आगामी अगस्ट २८ मा सांघाईको केज भित्र आफ्नो शक्तिशाली पञ्च र अदम्य कडा मिहिनेतले ठोस जवाफ दिने प्रण रबिन्द्रले गरेका छन् ।
अघिल्लो पटक ‘म्याट्रिक्स फाइट नाइट’ को ब्यान्टमवेट च्याम्पियनसिप जितेर इतिहास रचेका रबिन्द्रका लागि यो केवल अर्को खेल मात्र होइन, नेपालको झन्डालाई विश्वकै सर्वोच्च एमएमए संस्था ‘युएफसी’ को व्यावसायिक मञ्चमा सधैँका लागि स्थापित गर्ने सुनौलो अवसर पनि हो । यो सेमिफाइनल पार गर्नु भनेको युएफसीको आधिकारिक सम्झौता नजिक पुग्नु र करोडौं नेपाली युवाहरूको आँखामा आशाको नयाँ दियो बाल्नु हो । जब अगस्ट २८ मा काउन्ट डाउन सकिएर घण्टी बज्नेछ, तब त्यो रिङ भित्र केवल दुई खेलाडी मात्र हुने छैनन्, त्यहाँ नेपालको संघर्ष, एक गरिब तर स्वाभिमानी पहाडको आँट र विश्वमञ्चमा केही गरेर देखाउने अदम्य हुटहुटी हुनेछ । कागजी तथ्याङ्क जस्तो सुकै होस्, तर जसले आफ्नै आँसुलाई पसिना बनाएर लड्न सिकेको छ, उसलाई कसैले रोक्न सक्दैन ।
प्रतिक्रिया