|
राजनीतिक कित्तामा कलाकार पहिलेपहिले कलाकारहरूलाई सोध्नै हुन्नथ्यो, तपाईं कुन पार्टीे भनेर । हप्की खाइन्थ्यो- ँकलाकार पनि कहीँ पार्टीे, दलको, समूहको हुन्छ - कलाकार भनेको त देशको हुन्छ, राष्ट्रको हुन्छ, समाजको हुन्छ । कलाकार कुनै पार्टीे झन्डा बोकेर हिँड्ने कार्यकर्ता हुँदैन ।’ अब भने सायद समय फेरिइसकेको छ, जतिसक्दो सोधेकै राम्रो हुन्छ- कुन पार्टी हो हँ तपार्इं - सोध्नु राम्रो किनभने तपाईंले ठान्नुहोला कलाकार भनेका स्वतन्त्र विचारका हुन्छन्, कुनै पार्टीे वाद र विचारमा लागेका हुन्नन् । निष्पक्ष हुन्छन् । यस्तै सोचेर तपाईंले उसका अगाडि स्वतन्त्र र निष्पक्ष ढंगको कुरा गर्नुभयो, त्यसका पक्षमा तर्क दिनुभयो भने अप्ठ्यारो किन पर्न सक्नेछ भने या त उसले यो त हाम्रो विरोधी पार्टीे रहेछ भन्ने सोच्न सक्छ या तपाईंलाई अगाडि नै सीधै भनिदिनसक्नेछ- ँतपाईं त कस्तो विचारशून्य मानिस हुनुहुँदो रहेछ, अहिलेको बेलामा पनि कुनै विचार नबोकी, र्समर्थन नगरी हिजडा बन्ने-’ यस्तो तर्क अगाडि सारेर कलाकारलाई राजनीतिक कित्तामा छिन्नभिन्न गर्ने पार्टी नलाग्ने त कलाकार नै होइन भनेजस्तो गर्नु नेपाली चलचित्रक्षेत्रमा अब अनौठो कुरा रहेन । एकसाथ ९६ जना कलाकार घोषणै गरेर माओवादी बनेका थिए । संख्यामा ९४ जना भए पनि स्थापित नामहरू कम थिए तर माओवादीमा प्रवेश गर्नेको लर्को लगाउन तिनै पर्याप्त थिए । उनीहरू पार्टी प्रवेश गर्ने कुरा सुनेरै अरू धेरै कलाकार विगतमा जे भए पनि माओवादीमा रूपान्तरण हुन पुगेका थिए । |
 |
विगतमा राजसंस्था टिकाउन र प्रजातन्त्रप्राप्तिका लागि भएका आन्दोलनलाई दबाउन लागिपरेका, पुरानो सत्ता टिकाउनका लागि षड्यन्त्र र चाकडी गर्नेहरू राजनीतिक रंग बदल्न र पुरानो दाग मेटाउनका लागि माओवादीमा प्रवेश गरेका कलाकार धेरै छन्,
उनीहरूलाई चोख्याउनका लागि माओवादी नेतृत्व किन अगाडि आयो भन्नेहरू प्रशस्त छन् ।
माओवादीसँग आबद्ध अखिल नेपाल जनसांस्कृतिक महासंघ तथा अखिल नेपाल चलचित्रकर्मी संघको अगुवाइमा खास गरी आदिवासी-जनजाति कलाकर्मी संघका अध्यक्ष युवराज लामा तथा तत्कालीन चलचित्र विकास बोर्डका अध्यक्ष गणेश भण्डारी र माओवादी नेता मोहन वैद्यको समन्वय र सक्रियतामा राजधानीको प्रज्ञा प्रतिष्ठानको डबलीमा कार्यक्रमको आयोजना नै गरेर युवराज लामा, मौसमी मल्ल, राजेन्द्र खड्गी, सिर्जना बस्नेतलगायतका कलाकारले लालसलाम ठोक्दै माओवादी अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल ँप्रचण्ड’को हातबाट टीका र माला थापेको देखेपछि अन्य कलाकर्मीलाई पनि लाममा बस्न उत्साहित वातावरण बनेको थियो ।
|
माओवादी कलाकार शिवजी लामिछाने, राजन बम, विमल पौडेल, लक्ष्मण शेष, चेतन सापकोटा, विजय बस्नेत, राजु केसी, आदर्श र्राई, माधव ढुंगेल, दीपक बान्तवा, मौसमी मल्ल, राहुल केसी, उदय सुब्बा, शिव रेग्मी, अविरल कार्की, डब्बु क्षत्री, राजेन्द्र खड्गी, दीपक श्रेष्ठ, सुरज सुब्बा, विष्णु सापकोटा, सबिन तोलांगी, गोपालचन्द्र लामिछाने, छवि ओझा, मौनता श्रेष्ठ, जयनन्द लामा, निर्मल शर्मा, वसन्त श्रेष्ठ, पदम महत, जेहान किराती, शिवबहादुर बराल, भूपेन्द्र खड्का, श्याम सापकोटा, केएल पीडित, केशव रायमाझी, रामेश्वर केसी, रामेश्वर बर्ुलाकोटी, हरि बराल, रोहन ढकाल, क्रन्दन चापागाईं, सुशील पोखरेल, प्रमिला अधिकारी, दीपेन्द्र दाहाल, होम पौडेल, होमराज पौडेल, युवराज लामा, केपी पाठक, दीपरत्न तुलाधर, सुभाष गजुरेल, अञ्जु पन्त, राजुध्वज राणा, एनबी महर्जन, ज्योतिलाल राना, भुवन श्रेष्ठ, प्रदीप दाहाल, रामकृष्ण बजगाईं, सुनीलदत्त पाण्डे, गोपालचन्द्र लामिछाने, रोशन श्रेष्ठ, वसन्तकुमार श्रेष्ठ, केबी क्षत्री, सविन शाक्य, डिक खड्का, राकेश मानन्धर, अच्युत घिमिरे, कुमार श्रेष्ठ, योगेश घिमिरे, रामजी लामिछाने, हिमाल केसी, कुमार महर्जन, राजु भण्डारी, सृजना बस्नेत, विवेक सापकोटा, गोपाल कायस्थ, दर्ुगा पौडेल, कृष्ण ढुंगाना, सुरज चन्द, राजेन्द्र पोखरेल, राजकुमार भुजेल, विकास चौधरी, सुन्दर श्रेेष्ठ, आमोद कार्की, मनोजराज सेवा, किशोर भण्डारी, सागर लामिछाने, विमला केसी, सुभद्रा पोखरेल, नीरबहादुर बलम्पाकी, विपेन्द्र खड्गी, राजन घिमिरे, कल्याण घिमिरे, सुलेमान शङ्कर, अनिता कार्की, वृन्दा दुलाल, भरत कार्की, नन्दा बस्याल, इन्द्र कार्की, टीका गर्तौला, जानुका केसी, धन पाख्रिन, बाबु बलामी, दिनेश अधिकारी, दिनेश गौतम, सुमीना सिंह, रूपेश उप्रेती, महेन्द्र थापा, शम्भु सापकोटा, मदन घिमिरेर्,र् इश्वर गदाल, दिनेश लामा ँगैंडा’, मोहन शाह, सौरभ लामा, विदुर राना, वीरबहादुर तामाङ, राज र्राई र ज्योति सिंह । स्रोतः अखिल नेपाल चलचित्रकर्मी संघ |
क्रेजका
हिसाबले
अहिलेको
ँराजनीतिका
राजेश
हमाल’
स्वयम्
प्रचण्डको
हातबाटै
टीकामाला
पाउने
लाइनमा
छवि
ओझा,
दीपक
श्रेष्ठ,
योगेश
घिमिरे,
सुभाष
गजुरेल,
कृष्ण
ढुंगाना,
मौनता
श्रेष्ठ,
सुनीलदत्त
पाण्डे,
जयनन्द
लामा,
दीपक
लिम्बु,
अञ्जु
पन्त,
निर्मल
शर्माजस्ता
कलाकर्मी
पनि
थुप्रै
थिए
।
कलाकारहरू
माओवादी
पार्टी
औपचारिक
रूपमै
सदस्यका
रूपमा
प्रवेश
गरेको
कुराले
देशविदेशभर
चर्चा
पायो
।
चर्चा
पाउनु
स्वाभाविक
कुरा
किन
पनि
थियो
भने
केही
दिनअघि
मात्र
आफूहरूसँग
मैत्रीपूर्ण्
फुटबल
खेल्नका
लागि
अनुरोध
गर्न
पुगेका
हास्य
कलाकारलाई
एक
प्रसंगमा
प्रचण्ड
स्वयम्ले
कुनै
पनि
पार्टी
नलाग्न
भनेका
थिए
।
ँतपाईं
कलाकारहरू
भनेको
राष्ट्रको
हो,
तपार्इंहरूजस्तो
कलाकार
कुनै
वर्ग,
कुनै
पनि
पार्टी
लाग्नुहुन्न
।
देशको
हुनुर्ुपर्छ’
-प्रचण्डले
कलाकारहरूसँग
भनेका
थिए
।
तर
त्यसको
दुइ-चार
दिनपछि
नै
उनै
प्रचण्ड
मोहन
वैद्यका
साथमा
दर्जनौं
कलाकारलाई
निधारमा
टीका
र
घाँटीमा
माला
लगाइदिई
आफनो
पार्टी
स्वागत
गरिरहेका
थिए
।
भन्नेहरू धेरै थोक भन्छन् । विगतमा राजसंस्था टिकाउन र प्रजातन्त्रप्राप्तिका लागि भएका आन्दोलनलाई दबाउन लागिपरेका, पुरानो सत्ता टिकाउनका लागि षड्यन्त्र र चाकडी गर्नेहरू राजनीतिक रंग बदल्न र पुरानो दाग मेटाउनका लागि माओवादीमा प्रवेश गरेका कलाकार धेरै छन्, उनीहरूलाई चोख्याउनका लागि माओवादी नेतृत्व किन अगाडि आयो भन्नेहरू प्रशस्त छन् । आउटडेटेड भई चलचित्रक्षेत्रमा विनाअर्थको राजनीतिमा रमाउने र विभिन्न सरकारी तथा गैरसरकारी पद र अवसर ताक्नेहरू आफनो स्वार्थ सिद्ध गर्ने मौकाको खोजीमा गएका हुन् भन्नेहरू पनि त्यत्तिकै छन् । त्यसो त साँच्चीकै आस्थाले जानेहरूको कुरा बेग्लै हो तर विगतमा आफना फिल्म लगाउनका लागि वाईसीएलबाट सहयोग लिएका, माओवादी संगतमा भएका कारण नाइँ भन्न नसकेर पार्टी प्रवेश गरेका, माओवादीले फेरि सरकार बनाए फाइदा कहाँबाट लिने भनेर दाउ लगाइरहेका प्रचण्डपथअगाडि पुग्ने लाममा बसेको चर्चा गर्नेहरू पनि त्यत्तिकै छन् ।
माओवादी
पार्टी
जो-जति
जे-जे
कारणले
गए,
यहाँ
त्यसको
चर्चा
गर्न
खोजिएको
होइन
।
कलाकार
कुनै
राजनीतिक
पार्टी
जान
हुन्छ
या
हुन्न
भन्ने
बहस
पनि
यहाँ
गर्न
खोजिएको
होइन
।
राजनीतिक
चेतना
सबैमा
हुनर्ुपर्छ,
र्सार्वजनिक
जीवनको
काम
गर्नेहरूसँग
यो
चेतनाको
स्तर
अझ
माथि
हुनर्ुपर्छ
तर
कला
र
क्षमताको
बलमा
अगाडि
बढ्ने
कलाकर्मी
माओवादी,
कांग्रेस,
एमालेको
कित्तामा
विभाजित
हुन
थालेपछि
धीमा
गतिमा
विकास
भइरहेको
यो
क्षेत्रको
प्रगतिको
बाटो
कता
जाला
भन्नेबारे
पनि
सोच्नु
जरुरी
छ
।
माओवादीले
९६
जनाको
लाइनै
लगाएर
कलाकारलाई
पार्टी
प्रवेश
गराएपछि
यो
कुुरा
चर्चामा
आयो
।
तर
लाइनै
नलगाई
कलाकारहरूलाई
राजनीतिक
पार्टी
बाँध्ने
काम
पहिलेदेखि
नै
भइरहेको
छ।
नेपाली
कांग्रेस,
नेकपा
(एमाले)
ले
पनि
कलाकारहरूलाई
आफनो
पार्टीदस्य
बनाउँदै
आएका
छन्।
त्यसैले
सिंगो
कलाक्षेत्र
अहिले
राजनीतिमय
भएको
छ।
चलचित्र
विकास
बोर्ड,
नेपाल
टेलिभिजन,
रेडियो
नेपाल,
सांस्कृतिक
संस्थानजस्ता
निकायमा
सरकार
परिवर्तनसँगै
पदाधिकारीहरू
फेरिइरहनुको
कारण
पनि
यही
हो
।
नेपाली
कांग्रेसले
नेपाल
सांस्कृतिक
संघ,
एकीकृत
-माओवादी)ले
अखिल
नेपाल
चलचित्रकर्मी
संघ
र
एमालेले
राष्ट्रिय
जनसांस्कृतिक
महासंघभित्र
कलासँग
सम्बन्धित
व्यक्तिहरूलाई
विभिन्न
पदमा
स्थान
दिएका
छन्
।
सम्बन्धित
संघसंस्थाबाटै
उपलब्ध
सूची
हर्ेदा
केही
कलाकारहरू
माओवादी
र
एमालेको
संस्थासँग
आबद्ध
भएको
देखिएको
छ।
तिनै
पार्टी
कलासँग
सम्बन्धित
यी
संघसंस्थामा
चलचित्र,
नाट्य,
संगीत,
ललितकला,
साहित्य,
सञ्चारजस्ता
क्षेत्रसँग
आबद्ध
कलाकर्मी
रहेका
छन्
।
हुन त स्वतन्त्र र तटस्थ बस्ने कलाकारहरूको संख्या बढी छ । धेरैजसो कलाकारहरू अहिले पनि कलाकारले स्वतन्त्र छवि बनाउनर्ुपर्छ भन्ने पक्षमै छन् । र पनि पार्टी आबद्ध हुने कलाकारका कारण माओवादी, कांग्रेसी र एमाले कलाकार भनेर कित्ताकाट गर्नुपर्ने अवस्था रहेको छ । कोही पनि कुनै वाद, विचार र सिद्धान्तको भएकै कारण आपसी सद्भाव र समझदारीमा ठेस नपुगोस् भन्ने कुरामा सबै जना सचेतचाहिँ रहनर्ैपर्छ ।
|
कांग्रेसी कलाकार तीथबहादुर थापा, राज कपुर यादव, लीलानाथ दाहाल, सुष्मा कार्की, टेकबहादुर विश्वकर्मा, सुचित्रा श्रेष्ठ, टायमकुमार कट्टेल, इन्द्रमान महर्जन, मनोजकुमार केसी, शिवशंकर रिजाल, रोशनी केसी, प्रज्ञा जोशी, रवि खड्का, मदनबहादुर विश्वकर्मा, कुमार राना, रश्मि घिमिरे, चिनु पोखरेल, गिरिराज अधिकारी, बलिराम विश्वकर्मा, शान्ता न्यौपाने, कृष्ण गुरुङ, सुशीला गिरी, भावना शाही, लक्ष्मी बोहरा, वीरेन्द्र यादव, उमाशंकर जोशी, विद्या तिमिल्सिना, गोपाल गुरुङ, प्रभाकर भण्डारी, यज्ञराज उपाध्याय, नयनराज पाण्डे, रामप्रसाद कँडेल, रामेश्वर ढु·ाना, हेमन्त बुढाथोकी, राजु श्रेष्ठ, रमेशमान मुनिकार, योगेन्द्र श्रेष्ठ, रामकाजी घिमिरे, रमेश धमला, सुनील श्रेष्ठ, विक्रान्त बस्नेत, विशाल विष्ट, विजय शर्मा, डीपी शाह चक्रवर्ती, प्रदीप श्रेष्ठ, अञ्जु लामा, शिवकुमार भट्टर्राई, र्सर्ूयलाल उराउ, सुशील सेवा, कल्पना बुढामगर, सीता सापकोटा, शिवहरि वैरागी, जहिरुलहक जिन, वसन्तप्रकाश उपाध्याय, शुभराम भारी, वेदराज सिंह, सुशीला रायमाझी, देवीराम पराजुली, नरेश पौडेल, बालकृष्ण र्राई, जगन्नाथ उप्रेती, अनिता केसी, घनश्याम खतिवडा, दीपक उप्रेती, लक्ष्मी पाण्डे, नवराज लामा, जिउलाल चौधरी, परशुराम चौधरी, सुनील पण्डित, अमृत अधिकारी, मधुराम दवाडी, कुलचन्द्र सुवेदी, सुरेन्द्र नकर्मी, कृष्णमान डंगोल, दयाराम पाण्डे, सुरेश पाण्डे, मेनुका थापा, मञ्जु पौडेल, गोकर्ण्र्ाातिवडा, गणेश उप्रेती, बद्री श्रेष्ठ, सुनील थापा, दिनेश पाख्रिन, लव शर्मा, आरपी भट्टर्राई, ध्रुवबहादुर क्षत्री, बालकृष्ण निरौला, गोपाल अधिकारी, राधा भण्डारी, नारायण प्रधान, नानीकाजी डंगोल, श्री थापा र सम्झना रौनियार कुल ९३ जना । स्रोतः नेपाल सांस्कृतिक संघ |
|
एमाले कलाकार
स्रोतः राष्ट्रिय जनसांस्कृतिक महासंघ |
माओवादी कलाकार यसो भन्छन्
माओवादी
पार्टी
प्रवेश
गर्ने
कलाकारहरू
त
प्रचण्डबाट
फूलमाला
थापेर
दंग
थिए
नै
फूलमाला
नथाप्ने
कलाकार
पनि
उत्तिकै
रमाएका
थिए
।
नीर
शाह
सोही
कार्यक्रममा
माओवादी
पार्टी
त
गएनन्
तर
उनको
भनाइ
थियो-
ँनसोच्नुहोला,
मेरो
गलामा
माला
छैन,
मेरो
निधारमा
टीका
छैन
तर
यो
माला
कहिल्यै
नओइलाउने
गरी
मन
र
मस्तिष्कमा
लाएको
छु।’
आफनो
जमानामा
ँराजा’
उपनामले
पुकारिने
उनको
ठम्याइ
छ-
ँमाओवादीले
नगरेको
भए
म
दास
नागरिक
हुन्थें
।
यो
विद्वत्
समूहको
पार्टीो
र
मति
बिग्रिएकाहरूसँग
यसले
सहमति
गर्दैन
।
मेरो
सलामले
यो
पार्टीचरायु
हुन्छ
भने
सलाम
मात्र
किन
लालसलाम
नै
भन्छु
।’
कलाकारको माओवादी पार्टी्रवेशलाई लिएर कलाक्षेत्रमै जेजस्तो चर्चा भए पनि पार्टी जानेहरूको भनाइ बेग्लै छ । युवराज लामा भन्छन्- ँआजसम्म कुनै पार्टी पनि हामीलाई राष्ट्रनिर्माणमा सहयोग गर्नुस् भनेनन् । खालि चियापानमा बोलाए र चिया खुवाएर पठाए । यो पार्टी कलाकारलाई पनि शक्ति ठानेको छ, यसलाई हामीले सम्मानका रूपमा लिएका छौं र यही सम्मानका खातिर पार्टी प्रवेश गरेका हौं ।’ उता कार्यक्रमको अघिल्लो रातसम्म ँसाथीहरूले’ फिल्मी कार्यक्रम भनेर बोलाएकाले कार्यक्रममा जाने तर कुनै पार्टीे झन्डा बोक्न तयार नहुने अभिव्यक्ति दिएकी नायिका मौसमी मल्लको भनाइ छ- ँआजसम्म कुनै पार्टी पनि कलाकारलाई महत्त्व दिएन, यो पार्टी दियो । त्यसैले पार्टीत्र छिरेकी हुँ । यो पार्टीट हामीले ठूलो आशा लिएका छौं । दर्शकलाई हँसाएर आफू रुनुपर्ने अवस्थाको अन्त्य होस् ।’ निर्मातानिर्देशक दीपक श्रेष्ठले भने देशका लागि ज्यान हत्केलामा राखेर आएको माओवादीबाट धेरै आशा राख्न सकिने भएकाले पार्टी गएको सुनाए । त्यसै गरी निर्मातानिर्देशक केपी पाठकको भनाइ छ- ँस्वाधीनता कि पराधीनता- अब हामीले कित्ता प्रस्ट गर्नुपर्ने बेला आएको छ ।’
नयाँ चमत्कारः प्रचण्ड
कलाकारहरू कुनै पार्टी जान हुन्न भनी हास्य कलाकारलाई सम्झाएका माओवादी अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल ँप्रचण्ड’ स्वयम्ले नै कलाकारहरूको माओवादी पार्टी्रवेशलाई ँमध्यान्तरपछिको समय’ भनेका छन् । कुनै बेला कोसौं हिँडेर पनि नायिका करिस्मा मानन्धरको फिल्म हेन मरिहत्ते गर्ने क्रेजी नेता प्रचण्डले भनेका छन्- फिल्मको शुरुआतमा भिलेनले जति अत्याचार गरे पनि मध्यान्तरपछि उनीहरू नासिँदै जान्छन् र अन्त्यमा जित त हिरोकै हुन्छ ।’ फिल्म र देशको राजनीतिक परिस्थितिको लेखाजोखा गर्दै कलाकारको पार्टी्रवेशमा उनको भनाइ थियो- रूपान्तरणको पक्षमा यो विजयको उद्घोष हो । राजीनामापछि (सरकारबाट) जनलहर आफनो पक्षमा देख्दा नयाँ चमत्कार भएजस्तो लागेको छ ।’
सोच आआफ्नै
ख्यात्रि्राप्त
हास्य
कलाकार
मदनकृष्ण
श्रेष्ठको
भनाइमा
लोकतन्त्रमा
जो
जहाँ
पनि
जान
सक्छ
।
ँतर
हामीचाहिँ
कुनै
पार्टी
जान्नौँ
।
हाम्रो
विचारमा
कलाकार
भएपछि
पार्टी
नगई
स्वतन्त्र
बसेकै
राम्रो
हुन्छ’,
उनको
अनुभव
छ-
ँपञ्चायतकालमा
हामीलाई
बहुदलवादी
कलाकार
भन्थे
।
कांग्रेस,
एमाले
सबै
पार्टी
हामीलाई
आफनो
भन्ठान्थे
।
पछि
कुनै
पार्टी
प्रवेश
नगरेपछि
एमालेले
कांग्रेसी,
कांग्रेसले
एमालेको
भन्थ्यो
।
पछि
गएर
उनीहरूले
यिनीहरू
कुनै
पार्टी
पनि
होइन
रहेछन्,
सबैका
रहेछन्
भन्ने
बुझे
।
कलाकार
कुनै
पार्टी
नजानु
ठीक
भन्न
थाले
।
कुनै
पार्टी
गएपछि
एक
पक्ष
मात्र
भयो
भने
अरू
पक्षले
छोडिदिन
सक्छन्
।
हामी
कहिले
पनि
एउटा
पक्षको
हुन
चाहन्नौं
।
आमनेपाली
जनता
कुनै
पार्टी
होइनन्,
सबै
पार्टी
मालिक
हुन्
।
हामी
तिनै
मालिकलाई
र्समर्थन
गर्न
चाहन्छौं
।
उनीहरूको
आवाज
राख्ने
स्पिकरका
रूपमा
काम
गर्न
चाहन्छौं
।’
मदनका
जोडी
हरिवंश
आचार्य
भने
यसबारेमा
खासै
खुल्न
चाहेनन्
।
ँकुनै
पार्टी
जानु
वा
स्वतन्त्र
भएर
बस्नु
स्वतन्त्र
इच्छाको
कुरा
हो
।
सबैको
व्यक्तिगत
स्वतन्त्रताको
कदर
गर्नुपर्छ
।
कलाकार
कुनै
पार्टी
जानुहुन्छ
या
हुन्न
भन्ने
आआफनो
विश्लेषण
हो
।
उहाँहरूलाई
इच्छा
लाग्यो
जानुभयो,
हामीलाई
इच्छा
लागेन
गएनौं
।
स्वतन्त्रता
उपभोग
गर्न
पाउनर्ुपर्छ
।’
त्यसो
त
नायक
भुवन
केसीलाई
उ
जमानामै
राष्ट्रिय
प्रजातन्त्र
पार्टीट
चुनावमा
उठ्नका
लागि
टिकटको
प्रस्तावसमेत
आएको
हो
।
ँ
तत्कालीन
प्रधानमन्त्री
र्सर्ूयबहादुर
थापाले
राप्रपाबाट
चुनाव
लड्न
जहाँबाट
भन्यो
त्यहीँबाट
टिकट
दिन्छु
भन्नुभएको
थियो
तर
मैले
एउटा
पार्टी
त्यस्तो
अफर
गरेकोमा
हृदयदेखि
धन्यवाद
दिँदै
म
त्यो
फिल्डको
परिनँ
भन्ने
जवाफ
दिएँ’,
भुवनले
भने-
ँएमाले
दुइ
फयाक
भएपछि
मलाई
मालेबाट
वामदेम
गौतमले
पनि
अप्रत्यक्ष
रूपमा
त्यही
अफर
गर्नुभयो
।
मैले
उहाँलाई
पनि
धन्यवाद
दिएँ
तर
पार्टी
गइनँ’,
उनी
भन्छन्-
ँजो-जो
जुन-जुन
पार्टी
जानुभा’छ
त्यो
उहाँहरूको
आफनो
विचारको
कुरा
हो
।
कुनै
पार्टी
जानु
वा
स्वतन्त्र
बस्नु
दुवै
गलत
होइन
तर
मलाई
चाहिँ
कुनै
पार्टीे
नेता
वा
कार्यकर्ता
हुनु
छैन
।
म
केवल
नेपाली
फिल्मलाई
ओस्कारसम्म
पुर्याउन
तल्लीन
छु
।’
नायिका गौरी मल्लले भने यसलाई ँआआफनै सोचाइ र बाँच्ने तरिका’ भनेकी छिन् । कलाकारको राजनीतिक पार्टी आबद्धतालाई स्वाभाविक मान्छन् निर्मातानिर्देशक तर्ीथ थापा । नेपाली कांग्रेसको कलासम्बन्धी संस्था नेपाल सांस्कृतिक संघका अध्यक्ष थापा भन्छन्- ँकलाकार राष्ट्रका गहना हुन् भनेर मात्र बस्नु हुँदैन । मुलुकको राजनीति र सामाजिक काममा पनि उत्तिकै उत्तरदायी बन्नर्ुपर्छ । त्यस कारण पनि कलाकार कुनै न कुनै पार्टी आबद्ध हुनर्ुपर्छ ।विदुर गिरी