चलचित्रको सामूहिक बलात्कार कुनै दिन रातको १० बजे मोबाइलमा आएको मेसेज हेरें उक्त मेसेज चलचित्र लेखक प्रदीप भारद्वाजले पठाएको बुझियो । त्यसमा लेखिएको थियो नेपालमा स्त्रिmप्ट राइटरको कुनै भ्यालु छैन । यो पंक्तिकारलाई प्रदीपलाई कुनै नराम्रो व्यवहार गरेको याद थिएन तर पनि के गल्ती भएछ भनेर फोन गर्दा भारद्वाजले भने मैले तपाईंलाई मात्रै यो मेसेज पठाएको हैन सुरेश अधिकारी, महेश खड्का, ओम प्रतीक, प्रदीप श्रेष्ठ, उज्जल घिमिरे, केशव भट्टर्राई, योगेस घिमिरे, रामजी

लामिछानेलगायत धेरैलाई पठाएको छु । नेपालमा साँच्चै स्त्रिप्ट राइटरको कुनै भ्यालु छैन, यस विषयमा हामी पछि छलफल गरौंला । प्रदीप भारद्वाज चलचित्र जंगली मान्छे, देवरबाबु, सपूत, कुसुमेरुमाल, मौसम, हिफाजत, सहारा, सम्झनालगायत अरु नाम राख्न बाँकी केसव भट्टर्राई र ज्ञानेन्द्र देउजाका आधा दर्जन चलचित्रका लेखक हुन् ।

अर्को भेटमा प्रदीपले मोबाइलको सेन्ट आइटम खोलेर देखाएँ, उनले साँच्चै यो मेसेज धेरैलाई पठाएका रहेछन् । उनले पठाएको मेसेजको प्रत्युत्तरमा ओम प्रतीकले पहिला तीमै्र भ्यालु होस् भनेर उत्तर दिएका थिए भने प्रदीपलाई चिनेपछि किन तपाईंको भ्यालु छैन भनेर प्रश्न गरेका थिए । कति निर्देशकले प्रदीपलाई त्यो मेसेजको बदलामा तपाईंको यो प्रश्न मलाई किन भनेर सोधेका थिए । ती प्रत्युत्तर मेसेज देखाउँदै प्रदीप भन्छन् मैले प्रश्नचिन्ह नराखीकन मेसेज पठाएको थिएँ तर उत्तर आयो तपाईंको यो प्रश्न किन भनेर अब भन्नोस् यस्ता सानातिना कुरा विचार नगर्ने निर्देशकले के चलचित्र निर्देशन गर्लान् र चलचित्र राम्रो होला । ती निर्देशकको नाम लिँदै प्रदीपले भने उनको चलचित्र हाल उपत्यकाबाहिर चल्यो तर पानी पनि भन्न पाएन ।

उनले निर्देशक प्रदीप श्रेष्ठलगायतका केहीलाई लेखेको दोस्रो मेसेज पनि देखाए । त्यसमा लेखिएको थियो । निर्देशकले बलात्कार गर्छन्, नृत्य निर्देशकले बलात्कार गर्छन्, द्वन्द्व निर्देशकले बलात्कार गर्छन्, मेल र फिमेल कलाकारले बलात्कार गर्छन्, बलात्कारको पीडाले समाज बदल्ने सुन्दर विचार कुरुप हुन्छन् । अनि ती कुरुप विचार हर्ेन हलसम्म को किन आउनु । यो मेसेज देखाउँदै प्रदीपले भने यहाँ विचार कुरुप बनाउन निर्माता-निर्देशकलाई वितरकले पनि बाध्य बनाउँछन् ।

वितरकले कथा फर्ेन लगाउँछन्, पटकथा फर्ेन लगाउँछन्, आफन्तलाई रोल निकाल्न लगाउँछन् अनि चलेको हिरो लिने नाउँमा कथामा फिट नै नहुने खालको कलाकार लिन लगाउँछन् । नेपालमा कुनै हिरो पनि चलेको छैन । केवल चलचित्र चलेको हो । कुनै कलाकारले भन्न सक्छ म चलेको छु, मलाई लिएर जस्तो फिल्म बनाए पनि चल्छ भनेर । दिलीप, राजेश, रमित, विराजले खेलेका कारण कुनै पनि चलचित्र चलेको छैन्, फिल्म चलेर उनीहरु हिट भएका हुन् ।

स्त्रिmप्ट राइटरको भ्यालु छैन भनेर सबैलाई मेसेज पठाउनुको कारणको जवाफ दिँदै प्रदीपले भने पहिलो त चलचित्रमा सम्बन्धित धेरैले स्त्रिmप्ट राइटरलाई गन्दै गन्दैनन् । नायक-नायिका र निर्माता-निर्देशकलाई मात्रै गन्छन् । दोस्रो कुरा मैले एक दिन मधुसूदन सिलवाललाई उनको नयाँ चलचित्र लेख्ने सिलसिलामा भेटेको थिएँ तर मलाई सिलवालको पारिश्रमिक मन परेन, त्यसको विरुद्धमा उनले भने भाइ धेरै स्त्रिmप्ट राइटर मेरो पकेटमा छन् तिमीलाई त मैले खालि अनिल संग्रौलाले सिफारिस गरेकाले भेटेको हुँ, मलाई राइटरको खाँचो छैन् ।

यो शब्दले मेरो छाती दिनमा एक पटक घोच्छ । यदि पहिला उनीसँग काम गर्नेले भ्यालु बनाइदिएको भए मैले यो पीडा सहनुपर्ने थिएन । उनी भावुक हुँदै अगाडि भन्छन् । प्रेमिकाबाट विछोडिएको एउटा प्रेमी कवि वा गीतकार बन्छ । परिवारबाट विछोडिएको एउटा व्यक्ति महान् लेखक बन्छ, हामी त देश नै दुःखेर जिन्दगीमा अत्यन्त पीडामा बाँचेको मान्छे, हामी सँग त सन्सारलाई जित्ने सेन्टिमेन्टस छ, त्यसलाई पर्दामा उतार्ने हो भने विश्वभर हाम्रा चलचित्र देखाउन सकिन्छ । नेपालमा जति पनि चलचित्र द्वन्द्वका बारेमा बने एकदमै गलत बने, समयसापेक्ष कसैले बनाउन सकेन । इन्डियामा लिजेन्ट अफ भगत सिङ, रंग दे वसन्ती, लगेरहो मुन्ना भाइजस्ता कैयौं फिल्म बने, कुनै नेपाली निर्माता-निर्देशकले यिनलाई टेक्स्टबुकको रुपमा लिन सकेनन् । केबल मिथुनका बदलाका फिल्मलाई ठाडो कपी गर्न थाले । नेपालमा इस्क चलचित्रबाट धड्कन बनेर चलचित्रको बजार बिग्रिएको हो । दुनियाँ दिलवालेबाट दर्पण-छायाँ बनिरहेको भए चलचित्रको बजार मौलाएर जाने थियो ।

प्रदीपको दोस्रो मेसेज कलाकर्मीहरुले गर्ने बलात्कारतिर लक्ष्ँित छ । यस विषयमा कुरा गर्दा उनले भने निर्देशकबाट हामीले लेखेको स्त्रिmप्ट परिवर्तन हुन्छ, भावनालाई गलत तरिकाले प्रस्तुत गरिन्छ । द्वन्द्व निर्देशकले गाउँबाट भरखर आएको हर्केलाई निखिलको मार्शल आर्टमा फिट गराउँछन्, नृत्य निर्देशकले गाउँकी फूलमाया जो पिडुला देखाउन रेखा थापाको र्स्कर्टको कल्पना गर्न लगाउँछन् । अनि नायक-नायिकाले गीत र द्वन्द्वलाई मात्रै ध्यान दिन्छन्, अभिनयमा ख्याल गर्दैनन् र यसरी लेखकको सही भावलाई सबै